Als mens hebben we ons hele leven te maken met de systemen waarin we ons begeven. Het gezin waarin je opgroeit, vriendengroepen, teams, clubs en verenigingen.

Die systemen creëren we zelf, met elkaar.
Met kaders, structuren en ongeschreven regels. Het zijn de plekken waar je in past. Of waar van je verwacht wordt dat je erin past. En zolang je meebeweegt, voelt het veilig en vertrouwd.

Maar wat als je nét iets anders kijkt dan anderen? Als je dingen ziet die niet direct zichtbaar zijn? Of aanvoelt dat er iets speelt, terwijl niemand het benoemt?

Dan val je op. Je maakt iets zichtbaar waar niet altijd ruimte voor is.

En misschien gaat dit wel over jou.

Ben jij iemand die het wél ziet?
Je kijkt graag buiten de gebaande paden.
Je stelt vragen.
Je creëert ruimte voor een ander perspectief.
En je maakt zichtbaar wat er altijd al was.

Tegelijkertijd houd je je in, omdat je hebt ervaren wat er kan gebeuren als je je wél uitspreekt. Je bent regelmatig op de achtergrond en laat je niet altijd horen. Of trek je je helemaal terug. Je bent zachtaardig en gevoelig, en voelt haarfijn aan wat er speelt. En voel je je soms onbegrepen, omdat het veiliger lijkt om je aan te passen.

Tegelijkertijd houd je je in, omdat je hebt ervaren wat er kan gebeuren als je je wél uitspreekt.
Je bent regelmatig op de achtergrond en laat je niet altijd horen. Of je blijft zelfs helemaal weg.
Je bent zachtaardig en gevoelig, en voelt haarfijn aan wat er speelt.
En soms voel je je onbegrepen, omdat het veiliger lijkt om je aan te passen.

In mijn coachpraktijk ontmoet ik deze mensen regelmatig.
Mensen die verder kijken dan de oppervlakte. Die de onderstroom zien en voelen. Die een diep innerlijk weten hebben, maar daar niet altijd volledig op durven te vertrouwen.

En precies dát maakt hen zo waardevol. En soms ook kwetsbaar.

Want als je niet hebt geleerd hoe je met die gevoeligheid en dat bewustzijn omgaat, ga je jezelf aanpassen. Inhouden. Twijfelen aan wat je ziet en voelt.

Terwijl juist daar jouw kracht ligt.

In mijn praktijk is er ruimte om dat stuk weer terug te pakken.
Om te leren vertrouwen op wat je waarneemt, zonder jezelf kwijt te raken.
Om stevig te blijven staan, ook als jouw waarheid niet de makkelijkste is.

Herken jij jezelf in dit stuk?

Weet dat je daar niet alleen in bent.

En dat je het ook niet alleen hoeft te doen.