Mensen vragen me wel eens: Waarom ben jij coach? Een goede vraag.
Coachgesprekken doen iets met mij. Op meerdere lagen. Na een sessie voel ik me energieker, mentaal stabieler en zelfs steviger, zowel fysiek als intellectueel. Dat is misschien wel mijn eigen gewin. Want niets is mooier dan werk dat je energie geeft.
Tijdens het voeren van coachgesprekken kom ik echt meer tot mijn recht dan tijdens andere gesprekken.
Gisteren was ik op een borrel. En eerlijk? Dat soort bijeenkomsten kosten me vaak energie. Niet vanwege de mensen, die zijn meestal ontzettend aardig. Maar omdat ik niet goed ben in de oppervlakkige gesprekken. Terwijl anderen moeiteloos over het weer of de vakantie praten, merk ik dat mijn hoofd alweer op zoek gaat naar de laag eronder. Ik probeer mee te doen, maar hoor mezelf soms dingen zeggen die niet helemaal landen. Dan raak ik onzeker en trek ik me steeds verder terug.
Zodra ik tegenover iemand zit in een coachgesprek, gebeurt er iets totaal anders. Dan valt alles op zijn plek. Mijn nieuwsgierigheid wordt mijn kracht. Mijn vermogen om patronen te zien krijgt betekenis. Waar ik tijdens een borrel soms zoek naar aansluiting, voel ik tijdens een coachsessie juist volledige verbinding.
Ik vind het fantastisch dat ik iemand kan helpen door puur mezelf te zijn.
Juist datgene wat me in andere gesprekken soms onzeker maakt, blijkt in een coachgesprek mijn kracht te zijn. Ik zie verbanden in wat iemand zegt, doet en uitstraalt. Die vertaal ik naar verdiepende vragen, waardoor de ander wordt uitgenodigd om dieper na te denken, te voelen en te ervaren. Daardoor ontstaat er ruimte om steeds een laag verder te onderzoeken wat iemand voelt, denkt en nodig heeft.
Een coachgesprek blijft bovendien niet bij praten alleen. Inzichten zijn pas waardevol als je er iets mee doet. Daarom gaan we heel praktisch aan de slag. Je gaat ervaren, oefenen en ontdekken hoe je nieuwe patronen kunt ontwikkelen die beter bij je passen.
Misschien is dat wel precies waarom ik coach. Omdat ik graag samen met iemand op onderzoek ga. Naar wat er onder de oppervlakte leeft. Naar de patronen die ooit helpend waren, maar nu in de weg zitten. Naar de vrijheid die ontstaat wanneer je jezelf beter leert begrijpen.
Want uiteindelijk begint groei niet bij het veranderen van jezelf, maar bij het werkelijk leren kennen van jezelf.
Waar kom jij eigenlijk het meest tot je recht?